Mga Panaghoy 4

Kabanata 4

א אֵיכָה֙ יוּעַ֣ם זָהָ֔ב יִשְׁנֶ֖א הַכֶּ֣תֶם הַטּ֑וֹב תִּשְׁתַּפֵּ֙כְנָה֙ אַבְנֵי־קֹ֔דֶשׁ בְּרֹ֖אשׁ כָּל־חוּצֽוֹת׃ (ס)
1 Ay, paanong lumamlam ang ginto, nagbago ang pinakamainam na dalisay na ginto! Ang mga banal na bato ay nakakalat sa bawat panulukan ng mga lansangan.
ב בְּנֵ֤י צִיּוֹן֙ הַיְקָרִ֔ים הַמְסֻלָּאִ֖ים בַּפָּ֑ז אֵיכָ֤ה נֶחְשְׁבוּ֙ לְנִבְלֵי־חֶ֔רֶשׂ מַעֲשֵׂ֖ה יְדֵ֥י יוֹצֵֽר׃ (ס)
2 Ang mahahalagang anak ng Zion, na itinuturing na kasinghalaga ng dalisay na ginto — paano sila ngayon ibinilang na parang mga bangang luwad, na gawa ng mga kamay ng magpapalayok!
ג גַּם־תנין [תַּנִּים֙] חָ֣לְצוּ שַׁ֔ד הֵינִ֖יקוּ גּוּרֵיהֶ֑ן בַּת־עַמִּ֣י לְאַכְזָ֔ר כי ענים [כַּיְעֵנִ֖ים] בַּמִּדְבָּֽר׃ (ס)
3 Pati ang mga asong-gubat ay naglalabas ng suso at nagpapasuso sa kanilang mga anak; ngunit ang anak na babae ng aking bayan ay naging malupit, gaya ng mga abestrus sa ilang.
ד דָּבַ֨ק לְשׁ֥וֹן יוֹנֵ֛ק אֶל־חכּ֖וֹ בַּצָּמָ֑א עֽוֹלָלִים֙ שָׁ֣אֲלוּ לֶ֔חֶם פֹּרֵ֖שׂ אֵ֥ין לָהֶֽם׃ (ס)
4 Dumikit ang dila ng sanggol na sumususo sa ngalangala nito dahil sa uhaw; ang maliliit na bata ay humingi ng tinapay, ngunit walang sinumang naghati-hati nito para sa kanila.
ה הָאֹֽכְלִים֙ לְמַ֣עֲדַנִּ֔ים נָשַׁ֖מּוּ בַּחוּצ֑וֹת הָאֱמֻנִים֙ עֲלֵ֣י תוֹלָ֔ע חִבְּק֖וּ אַשְׁפַּתּֽוֹת׃ (ס)
5 Ang mga dating kumakain ng masasarap na pagkain ay nakahandusay na wasak sa mga lansangan; ang mga pinalaki na nakadamit ng matingkad na pula ay yumayakap sa mga tambak ng dumi.
ו וַיִּגְדַּל֙ עֲוֺ֣ן בַּת־עַמִּ֔י מֵֽחַטַּ֖את סְדֹ֑ם הַֽהֲפוּכָ֣ה כְמוֹ־רָ֔גַע וְלֹא־חָ֥לוּ בָ֖הּ יָדָֽיִם׃ (ס)
6 Sapagkat naging higit na malaki ang kasamaan ng anak na babae ng aking bayan kaysa sa kasalanan ng Sodoma, na ibinagsak na parang sa isang iglap, at walang mga kamay na dumapo sa kanya.
ז זַכּ֤וּ נְזִירֶ֙יהָ֙ מִשֶּׁ֔לֶג צַח֖וּ מֵחָלָ֑ב אָ֤דְמוּ עֶ֙צֶם֙ מִפְּנִינִ֔ים סַפִּ֖יר גִּזְרָתָֽם׃ (ס)
7 Ang kanyang mga Nazareo ay mas dalisay kaysa niyebe, mas maputi kaysa gatas; mas mapula ang kanilang katawan kaysa mga rubi, at ang kanilang anyo ay tulad ng zafiro.
ח חָשַׁ֤ךְ מִשְּׁחוֹר֙ תָּֽאֳרָ֔ם לֹ֥א נִכְּר֖וּ בַּחוּצ֑וֹת צָפַ֤ד עוֹרָם֙ עַל־עַצְמָ֔ם יָבֵ֖שׁ הָיָ֥ה כָעֵֽץ׃ (ס)
8 Higit pang maitim kaysa sa uling ang kanilang anyo; hindi na sila makilala sa mga lansangan. Kumulubot ang kanilang balat at dumikit sa kanilang mga buto; natuyo ito at naging parang kahoy.
ט טוֹבִ֤ים הָיוּ֙ חַלְלֵי־חֶ֔רֶב מֵֽחַלְלֵ֖י רָעָ֑ב שֶׁ֣הֵ֤ם יָז֙וּבוּ֙ מְדֻקָּרִ֔ים מִתְּנוּבֹ֖ת שָׂדָֽי׃ (ס)
9 Mas mabuti pa ang mga napatay ng tabak kaysa sa mga napatay ng gutom, sapagkat ang mga ito ay nanghihina at nalulusaw, mga tinusok, dahil sa kawalan ng bunga ng bukid.
י יְדֵ֗י נָשִׁים֙ רַחֲמָ֣נִיּ֔וֹת בִּשְּׁל֖וּ יַלְדֵיהֶ֑ן הָי֤וּ לְבָרוֹת֙ לָ֔מוֹ בְּשֶׁ֖בֶר בַּת־עַמִּֽי׃ (ס)
10 Niluto ng mga kamay ng mga mahabaging babae ang sarili nilang mga anak; sila ang naging pagkain nila sa pagkawasak ng anak na babae ng aking bayan.
יא כִּלָּ֤ה יְהוָה֙ אֶת־חֲמָת֔וֹ שָׁפַ֖ךְ חֲר֣וֹן אַפּ֑וֹ וַיַּצֶּת־אֵ֣שׁ בְּצִיּ֔וֹן וַתֹּ֖אכַל יְסוֹדֹתֶֽיהָ׃ (ס)
11 Ibinuhos nang lubos ng Walang-Hanggan ang Kanyang poot, ibinuhos Niya ang Kanyang nag-aalab na galit; at nagpaningas Siya ng apoy sa Zion, at tinupok nito ang kanyang mga saligan.
יב לֹ֤א הֶאֱמִ֙ינוּ֙ מַלְכֵי־אֶ֔רֶץ וכל [כֹּ֖ל] יֹשְׁבֵ֣י תֵבֵ֑ל כִּ֤י יָבֹא֙ צַ֣ר וְאוֹיֵ֔ב בְּשַׁעֲרֵ֖י יְרוּשָׁלִָֽם׃ (ס)
12 Hindi naniwala ang mga hari ng daigdig, ni ang lahat ng naninirahan sa sanlibutan, na makapapasok ang kalaban at ang kaaway sa mga pintuang-bayan ng Jerusalem.
יג מֵֽחַטֹּ֣את נְבִיאֶ֔יהָ עֲוֺנ֖וֹת כֹּהֲנֶ֑יהָ הַשֹּׁפְכִ֥ים בְּקִרְבָּ֖הּ דַּ֥ם צַדִּיקִֽים׃ (ס)
13 Dahil sa mga kasalanan ng kanyang mga propeta, at sa mga kasamaan ng kanyang mga saserdote, na nagbuhos sa kanyang gitna ng dugo ng mga matuwid.
יד נָע֤וּ עִוְרִים֙ בַּֽחוּצ֔וֹת נְגֹֽאֲל֖וּ בַּדָּ֑ם בְּלֹ֣א יֽוּכְל֔וּ יִגְּע֖וּ בִּלְבֻשֵׁיהֶֽם׃ (ס)
14 Pagala-gala ang mga bulag sa mga lansangan, narumihan sila ng dugo, kaya't walang makahipo sa kanilang mga kasuotan.
טו ס֣וּרוּ טָמֵ֞א קָ֣רְאוּ לָ֗מוֹ ס֤וּרוּ ס֙וּרוּ֙ אַל־תִּגָּ֔עוּ כִּ֥י נָצ֖וּ גַּם־נָ֑עוּ אָֽמְרוּ֙ בַּגּוֹיִ֔ם לֹ֥א יוֹסִ֖יפוּ לָגֽוּר׃ (ס)
15 “Lumayo kayo! Marumi!” ang isinisigaw nila sa kanila; “Lumayo kayo, lumayo kayo, huwag kayong humipo!” Sapagkat nanlilimahid sila sa dumi at nadudulas pa; sinabi ng mga tao sa gitna ng mga bansa, “Hindi na sila muling makikipamayan.”
טז פְּנֵ֤י יְהוָה֙ חִלְּקָ֔ם לֹ֥א יוֹסִ֖יף לְהַבִּיטָ֑ם פְּנֵ֤י כֹהֲנִים֙ לֹ֣א נָשָׂ֔אוּ זקנים [וּזְקֵנִ֖ים] לֹ֥א חָנָֽנוּ׃ (ס)
16 Ang galit na mukha ng Walang-Hanggan ang nagpangalat sa kanila; hindi na Niya sila muling titingnan. Hindi nila iginalang ang mga saserdote, at hindi sila nahabag sa matatanda.
יז עודינה [עוֹדֵ֙ינוּ֙] תִּכְלֶ֣ינָה עֵינֵ֔ינוּ אֶל־עֶזְרָתֵ֖נוּ הָ֑בֶל בְּצִפִּיָּתֵ֣נוּ צִפִּ֔ינוּ אֶל־גּ֖וֹי לֹ֥א יוֹשִֽׁעַ׃ (ס)
17 Nanlalabo pa rin ang aming mga mata sa paghihintay sa aming tulong, ngunit walang kabuluhan; sa aming pagbabantay ay nag-abang kami sa isang bansang hindi makapagliligtas.
יח צָד֣וּ צְעָדֵ֔ינוּ מִלֶּ֖כֶת בִּרְחֹבֹתֵ֑ינוּ קָרַ֥ב קִצֵּ֛ינוּ מָלְא֥וּ יָמֵ֖ינוּ כִּי־בָ֥א קִצֵּֽינוּ׃ (ס)
18 Inaabangan ng mga kaaway ang aming mga hakbang, kaya't hindi kami makalakad sa aming mga liwasan. Malapit na ang aming wakas, naganap na ang aming mga araw, sapagkat dumating na ang aming wakas.
יט קַלִּ֤ים הָיוּ֙ רֹדְפֵ֔ינוּ מִנִּשְׁרֵ֖י שָׁמָ֑יִם עַל־הֶהָרִ֣ים דְּלָקֻ֔נוּ בַּמִּדְבָּ֖ר אָ֥רְבוּ לָֽנוּ׃ (ס)
19 Mas mabilis pa ang mga humahabol sa amin kaysa sa mga agila sa himpapawid; tinugis nila kami sa ibabaw ng mga bundok, inabangan nila kami sa ilang.
כ ר֤וּחַ אַפֵּ֙ינוּ֙ מְשִׁ֣יחַ יְהוָ֔ה נִלְכַּ֖ד בִּשְׁחִיתוֹתָ֑ם אֲשֶׁ֣ר אָמַ֔רְנוּ בְּצִלּ֖וֹ נִֽחְיֶ֥ה בַגּוֹיִֽם׃ (ס)
20 Ang hininga ng aming mga ilong, ang pinahiran ng Walang-Hanggan, ay nahuli sa kanilang mga hukay; siya na aming sinabi: “Sa ilalim ng kanyang lilim ay mabubuhay kami sa gitna ng mga bansa.”
כא שִׂ֤ישִׂי וְשִׂמְחִי֙ בַּת־אֱד֔וֹם יושבתי [יוֹשֶׁ֖בֶת] בְּאֶ֣רֶץ ע֑וּץ גַּם־עָלַ֙יִךְ֙ תַּעֲבָר־כּ֔וֹס תִּשְׁכְּרִ֖י וְתִתְעָרִֽי׃ (ס)
21 Magsaya ka at magalak, anak na babae ng Edom, na naninirahan sa lupain ng Uz! Sa iyo rin ipapasa ang kopa; malalasing ka at magsusuka.
כב תַּם־עֲוֺנֵךְ֙ בַּת־צִיּ֔וֹן לֹ֥א יוֹסִ֖יף לְהַגְלוֹתֵ֑ךְ פָּקַ֤ד עֲוֺנֵךְ֙ בַּת־אֱד֔וֹם גִּלָּ֖ה עַל־חַטֹּאתָֽיִךְ׃ (פ)
22 Natapos na ang parusa sa iyong kasamaan, O anak na babae ng Zion; hindi ka na Niya muling ipatatapon. Parurusahan Niya ang iyong kasamaan, O anak na babae ng Edom; ilalantad Niya ang iyong mga kasalanan.
Nakaraang KabanataSusunod na Kabanata